Ankara halkı tarihin pek eski devirlerinden beri "Seymen düzülme" adı verilen bir Türk ananesinin milli vicdanında gizli bir sihir olarak yaşatmakta idi. Seymen alayı daima "kızılca günlerde" kurulurdu. Yani milli felaket günlerinde, bir beyliğin ve bir devletin yıkılış sıralarında, halk yeni bir devlet kurmak ve başlarına yeni bir reis seçmek için Seymen alayı kurulurdu. Bu alay yeni devlet kurar,yeni reisi seçerdi. Bu,Türk'ün mucizeli bir mefkuresi idi. Bu sebepledir ki Oğuzlar tarihin hiç bir devrinde devletsiz kalmamışlardır.

  Seymen düzülme çok şayan-ı dikkat bir içtimai hadisedir. Seymen alayı toplu ve milli bir galeyan anıdır. Bunun ufak bir şekilde bayram ve düğünlerde kurulurdu. Seymenler o gece "Sin Sin" adı verilen bir ateş oyunu oynarlardı. yakılan ateşin etrafında davul ve zurna çalarak zeybek oynarlar bu ateşin üstünden atlayarak bir nevi Tura oyunu oynayarak, sabahı ederler. Sin Sin oyunu eski Türk kavimlerinde mevcuttu. Bir nevi ibadet şeklidir.

 Anadolu tarihte böyle çok galeyanlı günler geçirmiş,Seymen düzülerek, yaya, atlı ve silahlı olan delikanlıları bir reis etrafında toplamıştır. Kuvvetle muhtemeldir ki Selçuk imparatorluğu yıkılırken yine böyle bir galeyan olmuş, Osman bey aynı şekilde Kayı aşiretinin başına bey seçilmiştir. O güne ait elimizde yazılı bir vesika olmamakla beraber, etnolojik tetkiklerle halkta yaşamakta olan ananeleri tespit etmekle kaybolmuş tarihi hakikatleri de meydana çıkarabiliriz.

 Seymen düzülme adeti 5-10 kişiye ait bir topluluk değil Orta Anadolu Türkleri'nin müşterek bir galeyanıdır. Selçuk devletinin Cend'de kuruluşu Osmanlı Devleti'nin Söğüt'te kuruluşu bu ananeye çok benzemektedir. Şurası muhakkak ki Seymen alayı eski Türklerden bir adettir.
Seymen düzüleceği zaman efeler kahvesi önüne sancak dikilir. Bu bayrak Seymen alayının kurulmasına işarettir. Eski Türk'lerde otağ önüne Tuğ ve Sancak dikerlerdi. Seymen alayının kenarları sırmalı bir bayrağı vardır. Bu, caminin avlusuna dikilir, dua okunduktan ve kurban da kesildikten sonra alay şu suretle harekete geçerlerdi: alayın önünde davulular ve zurnacılar geçerlerdi. Bu davulcular bizim bildiğimiz davulcular değildir. Seymen davulcuları muhakkak Kızılbaş Abdallardır. Bunların kıyafetleri dikkate şayandır. Bu davulcular birer Şaman'a benzemektedir. Bunlar Seymen alayının önünde bulunurlar zurna çaldığı zaman, bunlar davullarını havaya kaldırırlar davul havada iken tokmak vurarak helezonlar çizerek yere yatarlar,kalkarlar bir ayakları üzerinde dönerler davullarını havaya kaldırırlar. Sanki gökten bir takım Tanrı ruhlarını çağırır gibi garip hareketler yaparlar, sonra omuzlarını kımıldatırlar,ayakları ile zeybek oynar gibi rakslar yaparlar, davulu yere doğru çalarlar,tekrar havaya kaldırırlar,sıçrarlar yere diz çökerlerdi.

 Seymen alayındaki davulcuların arkasında en iri yapılı bir efe Seymen alayının bayrağını taşır. Bayrağın iki tarafında meşhur kabadayılardan iki efe de ellerinde "Teke pala" dedikleri iri palaların uçlarını yukarı tutmuş bir vaziyette ilerlerdi. Bunlara "bölük başı" denirdi. Bunların önünde 10 veya 14 yaşlarında bulunan milli kıyafetli çocuklarda ellerinde som saplı bıçaklar yürümekte idi. Davulcular ile efe sancağının arasında 2 tane gür sakallı ve gayet iri adamlar, omuzlarında balta, önlerinde birer meşin önlük ağır ağır yürümekte olup adeta seyredene dehşet verirlerdi. bunlara Seymen baltacıları derlerdi.Alaya iştirak eden Seymenler sağlı ve sollu 2 dizi teşkil ederlerdi. Birer adım ara ile Seymenler birinci ve ikinci diziyi meydana getirirlerdi. Bütün Seymenlerin elinde Teke palalar bulunmakta idi. Seymen başı bu dizinin bıraktığı boşluk arasında yürür, yanında ikinci efe vardır.Bunların elinde birer Osmanlı kılıcı bulunmaktadır. (Altın katmalı ve üzerine bir takım ayetler yazılıdır. Bu kılıç yalnız efelerin evinde asılı durur.) Seymen başı ara sıra bu kılıcı havaya kaldırır:

- Doh,doh!..