Ağa: Büyük erkek kardeş, varlıklı ve cömert kişi.

Apa, ape, abe: Büyük erkek kardeş, ağabey.

Ebe: Babaanne.

Ede: Ağabey.

Eke: Büyümüş, herşeyi bilen.

Eme: Hala, bibi.

Bu sözcüklerin yapılarına ve anlamlarına baktığımızda efe sözcüğü ile yakınlığı hemen göze çarpmaktadır.Ayrıca kimi yörelerde – özellike Batı Anadolu’da – ağabeye efe dendiği de bilinmektedir.Bazı kaynaklarda efe sözü yetişmiş genç anlamına gelen “efeb” sözünden türemiş olabilir, denilmektedir ki, bu durumda açıklamalarımızla uygunluk içindedir.Kimi araştırmacılar bu sözcüğün bugünkü Efes kentinin eski adı olan Epheus’tan geldiğini, kimi araştırmacılar ise bu sözcüğün eski Anadolu dillerinden Grekçeye, Grekçeden Türkçeye geçtiğini söylemektedirler.Bu savların varsayımdan öte bize göre sağlam bir kanıtı yoktur.Oysa yukarıda ki sözcüklerle benzerliğine baktığımızda yaygın olarak kullanılan yiğit, baş eğmeyen, mert, koruyu gibi anlamları da düşünülerek Türkçe kökenli olduğu rahatlıkla söylenebilir.